Tagarchief: frauke finke

TIC in Limboland

Frauke Finke over uitgeverij TIC en Limburgs chauvinisme

Chauvinisme. Doen ze er nou wel aan of niet? Paul zegt zelf van niet, Luiz als Braziliaan zou dat al helemaal misstaan. Maar samen hebben Paul en Luiz wel al 7½ jaar uitgeverij TIC – een uitgeverijtje dat Limburgse boeken uitgeeft. Boeken geschreven door Limburgers of over Limburg, de enige uitgeverij in Maastricht die zich op deze niche in de markt richt. Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basta 08

Buiten spelen

Frauke Finke over weten en geloven

Moet je iets zeker weten om het te geloven?

Of kan geloven ook vooraf gaan aan weten? Geloof, het ligt aardig onder vuur dezer dagen. Geloven wordt zelfs als gevaarlijk of erg dom gezien. Verklaringen zijn meer waard, ratio is het hoogste goed. Maar bij mijn buiten spelen heb ik naast kennis toch veel andere wezenlijke informatie nodig, met ratio vat je niet het hele verhaal. Die gevoelsloze, rationele manier van kijken naar de werkelijkheid is zo kaal. Dit kan toch niet alles zijn. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basta 09

Buiten spelen – vergankelijkheid

Door Frauke Finke

Alles rolt maar door en gaat maar verder. Genadeloos, onverbiddelijk. Van dag tot dag volgen de ervaringen elkaar op en vormen een vervolgverhaal. Het houdt nooit op, het verhaal staat nooit stil. Zeker niet als je lang in dezelfde stad woont en veel mensen ontmoet – als je veel buiten speelt dus. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Columns

Niks doen kan op veel manieren

Door Frauke Finke

Over ongeveer een jaar komt Anthony Bijnen waarschijnlijk weer eens terug naar Maastricht. Tot die tijd woont hij op Gavdos, een Grieks eiland van vijf bij tien kilometer met als inwoners dertig Grieken, vijf Russen en vooral veel geiten. Ongelukkig in Maastricht? Nee, dat is het niet. Het Robinson Crusoë-gevoel, dat is het wel. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basta 06

Muziek voor het Oog

Door Frauke Finke

Waar is het stil? Is er nog ergens een plek te vinden waar je niets anders hoort dan je eigen ademhaling en eventueel het ruisen van de wind? Johan Luijmes, artistiek leider van stichting Intro | In Situ, vindt dat er veel te weinig van dat soort plekken zijn overgebleven. ‘Auditieve milieuvervuiling is alomtegenwoordig.’ Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basta 07

Buiten Spelen

Door Frauke Finke

Nadenken, altijd maar nadenken.

Ik benijd mensen die daar geen last van hebben. Hoewel, ik bewonder ze niet, maar dat is een ander verhaal. Mannen hebben het wat dat betreft veel gemakkelijker. Die eendimensionale wezens. Het ging laatst – weer eens – over de verschillen tussen mannen en vrouwen. Waarom hebben we het toch zo moeilijk met elkaar? Net of we een andere taal spreken. Je kunt nog zo van goede wil zijn en je in elkaar proberen in te leven, maar zij duikt altijd weer op: die taal- en belevingsbarrière. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basta 08